Bedrettin KELEŞTEMUR

Tarih: 10.03.2023 16:03

ÜŞÜYEN GÖZYAŞI

Facebook Twitter Linked-in

ÜŞÜYEN GÖZYAŞI 

Hasretim yürek coşkusu huzura 

Ülkemde gözyaşı, hüzün istemem 

Zindan olmasın, düşmesin nazara 

Üşüyen gözyaşı, hazan istemem 

Nedim ol âleme gül sun pazara 

Kanlı gözyaşı, kırık gönül istemem

 

DEVLET MİLLET

Devlet-Millet elele; gönül gönüle

Birliğe şahadet eden her güle

Merhaba hayırsever insanına

İyilikler nasip olmaz her kula

Hergün bir meşale katar anıma

Kadir bilir milletimin şanına!

 

SİYASET 

Siyaset, kırık fay üzerinde 

Hamaset derseniz, yerli yerinde 

Kavga, ikbal olunca daha çetin

Hesap, kitap ve ikna pazarında 

Anadolu, sağduyu der seslenir

Yürekler bir ses olunca hislenir 

Bil ki, yürekler akılla beslenir

 

HÜSRANA BENZER 

Sanma gaflet üzerine bir hayat 

Akıbeti meçhul bir yola benzer 

Fikrinde sebat, gayretine niyet 

İltifat, nefsani hevese benzer 

Verme kimselere kolunu diyet

Ağır hesap bil ki hüsrana benzer 

 

SOFRA

Sofra, gönül ehlinin sohbet makamı

Gönül olunca fitneye yer kalmaz!

Hakikat yolcusuna ülfet makamı

Vuslat olunca benliğe yer kalmaz

 

ELMAS YILDIRIM’A

Gala’dan Gala’ya köprü kurmuşum!

Her iki ‘Gala’ yüreğim, can evim;

Vatan sevgisi imanım demişim

Tutuşturur tüm cihanı alevim!

 

VİCDANLAR SESLENİR

Vicdanlar seslenir, “Adaletli ol”

Allah korkusunu yüreğinde bul

Titrer yer ve gök adaletle, Ey Kul;

Haksızlık, ‘yeryüzünün depremi’

 

ŞİİRİN KAYNAĞI

Şiirin kaynağı Rabbimden ilham!

Marifet dünyasında gezinmendir

Mısralar, gönüllerin dilekçesi

Sözle, hafızalarda gezinmendir!

 

MAZLUMU ÇOK OLAN…

Mazlumu çok olan bir milletiz biz

Acılarla kaynar birliğimiz!

Yardım alaylarıyla yürürüz biz

Gözyaşında okunur dirliğimiz!

 

UYKUSUZ GECELER

Uykusuz geceler; günün yorgun katığı

Düşlerin hıncında, dünün dargın yüzüğü!

Yollar dert yüklü, günün argın tuzağı

Düştüm, düşeli yanarım ikiyüzlülüğe

 

BİR İÇLİ NAĞME

Yaprağın hışırtısından anlarım,

Bir içli nağmeyi, serin nidayı

Yürek telinden, özümden dilerim;

Secdeye giden mahşeri sedayı!

 

ÖLÜM KADERDE…

Ölüm kader de, keder gözyaşımız

Kim bilir nerde, son lokma aşımız

Ürküntü verir; her ölüm, ayrılış!

Taşınır, fani âlemden na’şımız                                                      

Yolumuz mahşer, tevhide sarılış

Müjdedir en kutlu nida, “Kurtuluş”

 


Orjinal Köşe Yazısına Git
— KÖŞE YAZISI SONU —