Dünyada çoğu ülkede mevcut işletmelerin büyük bir kısmını oluşturan KOBİ´lerin gittikçe şiddetlenen rekabet koşullarında hayatta kalmaları ülkelerin sürdürülebilir ekonomik gelişim için kritik öneme sahiptir. Türkiye´de KOBİ´lerin ekonominin sayısal olarak ta ve oluşturdukları katma değer açısından da en büyük pastası olmaları ülkenin ekonomik refahı için kilit işletmeler olmalarına sebep olmaktadır. Bu yüzden bu işletmelerin gelişmelerini sürdürülebilir yapmaları ülkenin ekonomik refahının da gittikçe yükselmesinin teminatıdır. Bu KOBİ´lerin büyük bir çoğunluğunu da küçük çaplı işletmeler olmaları ve bunların ayakta kalarak orta ölçekli işletmelere dönüşmesi ekonomik büyümenin önemli göstergelerinden biridir. Rekabet savaşını kazanan ve hayatta kalan küçük işletmeleri, kaybedenlerden ayıran en önemli özellik ise işletmelerin uygun büyüme seviyesinde gerçekleştirdikleri kurumsallaşma başarısıdır. Bunun için KOBİ´lerin büyük çoğunluğunu oluşturan küçük işletmelerin ayakta kalıp gelişimlerini sürdürebilmeleri için uygun zamanda kurumsallaşmaları gerektiği konusunda bilinçlendirilmesi hayati öneme sahiptir. Kurumsallaşmayı şirketin kolay, özümseyerek ve zamana yayarak gerçekleştirebilmesi için gerektiğinde profesyonel danışmanlık şirketlerinden destek almaları gerektiğinin de farkına varmaları başarı şansını yükseltecektir. Kurumsallaşan şirketlerin sayısının artarak belli bir yekûna ulaştığı sektörlerde, sektörel sürdürülebilir büyüme daha kalıcı hale gelecektir.
Türkiye´de girişimciler çoğunlukla piyasada yetişmiş işini iyi bilen, başlangıçta her işi bizzat kendisi yapan kişi veya aile bireylerinden oluşmaktadır. Bu durum, az bir maliyetle iş kurulması ve kısa sürede belli bir büyüklüğe ulaşılmasını sağlamaktadır. Ancak zamanla, işin ölçeğinin büyümesi, her işi bizzat yaparak işletmenin yürütülmesini imkânsız kılmaktadır. Artık iş bölümüyle işleri üçüncü kişilere yaptırtma ihtiyacı ortaya çıkmaktadır. Çünkü, her işe koşuşturan müteşebbisten; işleri işin ehlini bulup onlara devreden, vizyon/hedef koyup yönlendiren ve sistem kurup denetleyen girişimci tipine geçmedikçe sürdürülebilir büyüme sağlamak mümkün değildir. Bu yüzden işletmelerin gelişmesi, sürekliliğinin sağlanabilmesi için, kurumsallaşması zorunludur (Ergüder, 2018). Kurumsallaşma kavramından genel olarak anlaşılan şirketin örgütsel olarak sistemli bir yapıya kavuşmasıdır. Bunun için işletmenin kişilerden bağımsız olarak kurallara, standartlara, akılcı yönetim ilkelerine, prosedürlere sahip olması, yönetimin profesyonelleşmesi, faaliyetlerin belli bir plan ve politikalar ışığında gerçekleştirilmesi, iş tanımlarının yapılması ve iş süreçlerinin standartlaştırılması, iç denetim mekanizmasının oluşturulması gerekmektedir. Kurumsallaşmayla bir işletme kendi güçlü yönlerinden maksimum bir şekilde faydalanabileceği verimli ve etkin bir iş ortamı geliştirme çabası gerçekleşmiş olur (Çakıcı ve Özer, 2007: 91; Gümüştekin ve Adsan, 2006: 219).
Yapılan araştırmalara göre Doğu Anadolu bölgesinde faaliyet gösteren işletmeler çoğunlukla kurumsallaşma kavramından uzaktırlar. Muş ilindeki işletmelerde de bu bariz bir şekilde görülmektedir. İlde belli bir büyüklüğe erişmesine rağmen (işletmelerden çok azı bile olsa) kurumsallaşma konusunda bir çaba içine girmemesi onların markalaşıp diğer kentlerdeki pazarlarda yeni şubeler açma veya franchise olma potansiyellerinin hayata geçmesini de engellemektedir. Bu nedenle stratejiler arasında işletmelerin kurumsal kimliklerinin oluşturulmasındaki önem ve verimlilik, finansman kaynaklarının arttırılması ve bu algının oturtulması amacıyla kurumsallaşma eğitiminin verilmesi sürdürülebilir sektörel gelişimin gerçekleşmesi için elzemdir. Bu eğitimlerle hem kurumsallaşma bilinci işletmelere kazandırılmış hem de kurumsallaşmayla ilgili temel kavramlar, araçlar, süreç yönetimi ve mali tablolar konusunda profesyonel bilgiye sahip olmaları sağlanmış olacaktır (Kuzeydoğu Anadolu Kalkınma Ajansı, 2015:110).
Kurumsallaşmak için gerekli büyüme seviyesine erişmeyen işletmelerin kurumsallaşmaya çalışması firmaya ayak bağı olur. Çünkü kurumsallaşma adına kurulan bürokratik sistem işletmeyi kıpırdayamaz duruma getirebilir. Kurumsallaşma için belirlenen kurallar, atılan adımlar bürokrasiyi artırarak işletmenin işleyişin yavaşlatarak pratikliğinin azalmasına neden olabilir. Kurumsallaşma çalışmaları kapsamında kurulan ISO 9000 vb. yönetim sistemleri de işletmeler için ancak faydalı bir araçtır, tek başlarına işletmeyi bir kurum haline getiremez (Cevher, 2014:590). Yeterince büyümeyen firmalar da sürdürülebilir bir gelişim sergileyebilmek için işlerin zamanında ve nitelikli bir şekilde yapılmasını sağlayacak gerekli iş bölümüne gitmeleri gerekmektedir. Bunun için iş akış şemasında belirlenen her önemli iş için o konuda becerikli çalışanlarına işi delege etmeleri ve eğer bu konuda yetkin çalışanları yoksa bu işi yapabilecek kalifiye elemanları işe almaları gerekmektedir. Bununla işletme ileride kurumsallaşma aşamasına geldiğinde bunu gerçekleştirebileceği alt yapı ve anlayışın işletmede yeşermesini de sağlamış olacaktır.
