Bedrettin KELEŞTEMUR

Tarih: 12.03.2024 16:15

MART AYI

Facebook Twitter Linked-in

MART AYI

Bedrettin KELEŞTİMUR

Mart ayı, baharlara sefer ayı

Mart ayı, göçmen kuşlara balayı

Kan at çırpar ufkumdaki hülyalar;

Toprağa, dirilişe zafer ay!

 

FETHİ GEMUHLUOĞLU’NA

“Fethi Ağabey” oldu gönüllerin,

Emeği, gülistan oldu, güllerin

Terkisinde, sevgi dolu heybesi

Hırkası, ‘Yunus kokulu’ ellerin

İhlasla yıkanmış, duru dillerin

Gel der, ‘nefis duvarını’ yıkarak

Ebede doğru takvayla akarak

Muhabbet ister, söze hikmet gerek

Ulu bir çınara döndü gölgesi

Hilkati aşk olanında serveti

Lisân-ı hâl ile dolar halveti

Usulü cedittir, ,ilme daveti

Merhaba derim, ‘asrın muhtarına’

Sevgi dolu yürekle yürüyüşüne

 

NEFİS

O nefis hem dostum, hem düşmanım

Beni kurtaracak, sade imanım!

İçimdeki fırtınalara sordum?

Sükût nedir, ‘hak dostudur’ dermanım

 

YILDIZLAR KAYAR

Her Allah’ın günü ‘yıldızlar kayar’

Derviş gönüllü yiğitler ararım!

Her mevsim kendine göre gün sayar

Kışın soğuğunda, bahar ararım!

Keder, yasa boğdu dört bir yanımı

Günleri salıncak gibi sayarım

 

HAKKA TAPARIZ

Dünya, ahiretin ekin tarlası

Eker, biçer, hasadını yaparız!

İyilikler, ahiretin meyvesi

Hakkı bilir, yaşar, hakka taparız

 

GAMSIZLAR

Derdini paylaşmayan gamsızlar

Çiğner mazlum gamını vatansızlar!

Namerde el verme, gönül bağlama

Bağımızı koparır, imansızlar

 

SÜRGÜN ETTİM

Gördüm yüzsüzleri, yüz geri ettim

Tagutları gönlümden sürgün ettim!

Varım, varlığım vatan bahçesini

Sevgi hamurunda, gül yeri ettim!

 

GÖZYAŞI MÜREKKEP

Gözyaşı mürekkep, kâğıtlardayım

Serin rüzgârlarla öğünlerdeyim

Osman Gazi’den, Şeyh Edebali’ye;

Gönül sofrası dolar, hikmetlerle

 

KARA KIŞTA

Tepe tepe karlar açar giderim

Kara kışta, Muş’tan göçer giderim

Mart ayında yaman akar Murat’ım

Suyu yüreğimde kaynar giderim

 

DUMAN EKSİK OLMAZ

Muş’un, duman eksik olmaz başından

Kalk gidek gurbete desem yeridir

Bir anıt dikelim sabır taşından

Yaramı derine gömsem yeridir

 

ARTUK BEY DİYARI

Kayı Boyu, Artuk Bey diyarısın

Dokuz asrın fetih tılsımı sen de

Feryadı kopan çığ, birlik ruhuyla;

İmdi özümde buluştuğum şehir!

 

GÖÇÜYOR

Güzel insanlar, bir bir göçüyor

Garibim, fani hayatı ölçüyor

Adımlar, kaldırımlar daha yalnız

Daha kimsesiz, yüreğim üşüyor

Ölüm, ölüm kusan geceler hissiz

Sessiz bir bahara yıldız düşüyor

 

KUŞLAR

Seher vakti, gökyüzünde kuşlara

Kalbimi bırakır, çizin aşkımı

Dercesine seslenir, yürekten

Sizler uçun, kanat çırpın yüksekten

Bizler, toprağa basan ayağımız

Tevazu kanadı kadar yüksekten,

Masmavi ufuklarda dolaşırız

Gönüllerde yürümek, kanat çırpmak!

 

MUŞ’A KAR DÜŞER

Elâzığ’a yağmur, Muş’a kar düşer

Soğur yüreğime ahu zar düşer

Burda, vatan türküsü dalgalanır

Duman duman üstüne naçar düşer


Orjinal Köşe Yazısına Git
— KÖŞE YAZISI SONU —